6 Temmuz 2012 Cuma

Milisaniye


Puzzle’ın eksik parçası direkt çarpıyor gözüme.
Sonra olmaya bırakıyorum sadece her şeyi.
'Zaten kendimde değilim' diyorum.

Bir kapı açılıyor aniden önüme,
Sözüne değmez cümlelerime cevap arıyorum.
Aradığımı çok aradıysam,
-Ama sadece bir çekmecede-
Belki aramışımdır yanlış yerlerde.
Klişe filmlerin alışılageldik sahneleri gibi,
Çarpışıyoruz kapıda, birden bire.

Ne olursa olsun, hava bugün ağır.
Ve bir milisaniyelik bakışla, bir romana yetecek kadar şey anlatabiliyorsun.
Hayat garip..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder